English      
Zoeken  
   |   |   |   |  print   
KNPV
   

Nieuws

GESLOTEN DISCUSSIE: Harrie Hoeben - Hoe krijgen we ‘gif’ uit het verdomhoekje?

Krijgen we met een naamsverandering van ‘gifspuiter’ naar ‘behandelaar met gewasbeschermingsmiddelen’ als land- en tuinbouw een beter aanzien? Kunnen we maatschappelijk daarmee slagen; als we gewasbescherming noemen en we b.v. onkruidbestrijdingsmiddelen aan het spuiten zijn? Kunnen we discussies winnen rondom de gezondheid voor gewas, mens en dier, op korte en lange termijn? Hoe belangrijk is de invloed van landbouwgif op bijen en de bestuiving door diezelfde bijen op de opbrengst van onze eigen land en tuinbouw producten?

Nee, dat gaan we niet redden! We zitten in een neerwaartse spiraal. Uit die neerwaartse spiraal komen we met alleen discussies, niet uit. Vanzelf zal het zeker niet gaan; daarom is er actie nodig: zeer gerichte en goed voorbereide actie. Maar hoe? En welke actie is er nodig?

Door de vele aanvragen voor subsidie via regelingen en verzoeken voor financiering bij innovatie van de Wingssprayer-spuitmethode die driftreductie naast hogere effectiviteit van middelen beoogt, heb ik mogen merken dat je in de ogen van bijna iedereen bezig bent en blijf met GIF-spuiten. En daardoor alleen al, val je vaak af voor die regeling, zelfs al is je techniek of doelstelling nog zo goed. Van mensen die jouw aanvraag moeten beoordelen krijg je vaak te horen “Kan het niet zonder?”. Naar de resultaten van wat je zou kunnen bereiken wordt dan al niet meer gekeken. Wie wil zich nou committeren aan een GIF-spuiter?

Mijn inziens is het ook fout als onderzoekers proberen elkaar altijd met tegensprekende onderzoeken te pareren. Daardoor wordt elke discussie aangewakkerd en vallen al snel (terecht of onterecht) de woorden ‘belangverstrengeling’ en ‘aan de hand lopen van’. Dat mag vanaf nu niet meer gebeuren. Gewasgezondheid en de gezondheid van mens en dier moeten centraal staan  gevrijwaard blijven, maar eerst gevrijwaard worden, van alle verdachtmakingen. Dat is een grote opgave die wij als leden van de KNPV alléén nooit redden. Daarvoor moet de hele maatschappelijke discussie eigenlijk 180 graden gedraaid worden. Hoe ga je dat doen en aanpakken?

Bedenk daarbij dat niemand echt verstand heeft van middelen en gewasbescherming.

Vraag een gebruiker op welke basis 10 middelen werken en velen zullen je het antwoord deels schuldig blijven. Vraag welke hulpstof, naast de werkzame stof, bepalend is voor de werking van die werkzame stof en velen monden zullen gesloten blijven, ook de mijne. Op de verpakking staat vaak niet vermeld wanneer een middel het allerbeste beste werkt, zodat je kunt besparen. De snelste methode om twee kampen te vormen in “voor” en “tegen” is bij een GIF-onderwerp, waar het al snel niet over het onderwerp gaat wegens kennisgebrek, maar over gevoel, emotie en beleving. In mijn opinie zou verkeerde emotie en beleving niet mogen ontstaan, want de kans om het te weerleggen krijg je niet!

Met een naamsverandering van gif-spuiter of gediplomeerd ziektebestrijder naar  FoodCare en FoodCare-Producten  is een andere naam voor hetzelfde beestje waar je alles wat met je gewas, en de gevolgen voor dier en mens te maken heeft, onder kunt brengen.

Maar zal dat de wereld veranderen? Nee ook dat niet. Hoe doen we het wel? En hoe krijgen wij als KNPV dit tussen de oren van miljoenen burgers?

Laten we ons leiden als sector door anderen en blijven we lijden of….. gaan we zelf leiden?

Met dit verzoek wil ik u; als lid van de KNPV oproepen uw ideeën in te brengen om de toekomst van ‘de GIF-spuiter’ in de beeldvorming te veranderen.

Harrie Hoeben
KNPV-lid

KNPV | 10 januari 2014 11:56:43

Reacties gesloten.

Aad Termorshuizen (BLGG Research)

Het is, vind ik, niet gek dat er een permanente druk is om dingen beter te doen, ook wat betreft het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Het is ook niet gek als buitenstaanders partijen die verdienen aan het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen kritisch volgen. Want omdat ze eraan verdienen zijn ze per definitie verdacht. Maar: dit geldt ook voor milieuorganisaties, die verdienen aan milieuproblemen, dus worden die problemen soms ook min of meer gecreëerd. Maar het speelveld moet wel eerlijk zijn en dat is het niet, zoals Harrie terecht aangeeft.
Drie dingen die mij te binnen schieten:
1. Ontwikkel een LCA-achtige techniek met als output de milieubelasting per kg product van een bepaalde teelt op een bepaald perceel. Iets analoogs aan de bestrijdingsmiddelenmeetlat van CLM, maar dan met enkele zaken erbij. De ontwikkeling hiervan onafhankelijk laten doen en stakeholders er van het begin af aan bij betrekken (cf. commentaar van Diederik Smilde). Ook de communicatie van het resultaat van het begin af aan erbij betrekken.
2. Hoe stimuleer je bij producenten van gewasbeschermingsmiddelen minder verkoop van de meest belastende producten? Misschien is het een idee te rade te gaan bij de energiemaatschappijen. Deze maken al tijden volop reclame over hoe te bezuinigen op energiegebruik, terwijl je dat toch niet van zo’n partij zou verwachten. Valt zo’n mechanisme ook te bewerkstelligen bij de verkopers of producenten van gewasbeschermingsmiddelen? Maar hiermee help je de publieke opinie niet. Output is de onder (1) genoemde milieubelasting per kg product.
3. Als je ziet hoe weinig mensen biologisch voedsel kopen, of vegetariërs zijn, zijn veruit de meesten niet tegen gangbare landbouw.
15-01-2014 13:05:46

Bert Rijk (WUR-PPS)

ieder keer wanneer er in de media gesproken wordt over (landbouw-)vergif denk ik kan het niet anders; "gewasbeschermingsmiddelen". een lang woord, lastig, maar we proberen het bij de studenten wel tussen de oren te krijgen. We wijzen ook op de paper van De Ponti et al (2012), waarin onderbouwd wordt dat biologische teelten gemiddeld ruim 20% minder opbrengst geeft dan de gangbare, hetgeen voor een deel te wijten is aan gewasbescherming.
Maar zoals eerdere schrijvers al aangaven, het is lastig (een deel van) het publiek te overtuigen van nut en noodzaak van gewasbescherming en de inspanningen rondom veiligheidsmaatregelen bij het gebruik ervan. Hoe daar mee om te gaan?
Een manier zou kunnen zijn de discussie aangaan met die organisaties die de gewasbescherming in een kwaad daglicht stellen. Niet in een welles-nietes spel, maar duidelijk aangeven dat ook de gangbare landbouw haar dilemma's kent. Hoeveel onderzoek er is gedaan en gedaan wordt om de veiligheid te waarborgen. En ja je kunt het nog zo veilig maken, er gebeurt altijd wel iets wat niet zou mogen. Anders zouden er ook, hoe graag we dat ook willen voorkomen, geen verkeersongevallen meer zijn.
14-01-2014 06:08:52

Ton Rotteveel

we leven in een maatschappij waarbij het publiek van mening is dat het leven vrijgemaakt moet worden van alle risico, met name geldt dat activiteiten van anderen. wat je zelf doet wordt anders beleefd, want waar je mee omgaat is vertrouwd. Autorijden of het beoefenen van inherent gevaarlijke sporten zijn aanvaardbaar, GMO's, gewasbeschermingsmiddelen, fracking, CO2 opslag niet, en vliegen wordt aan veel scherpere banden gelegd dan autorijden. We zullen er dus mee moeten leven dat het toepassen van middelen altijd als gevaarlijk zal worden beleefd, hoe veilig we het ook zullen maken. Er zijn immers maar weinig 'gifspuiters" op een heel grote bevolking, en boevendien voelt iedereen zich betrokken want het gaat om "de eigen gezondheid"
Toch zijn er wel acties denkbaar die wellicht wat zullen helpen. Die zouden gebaseerd kunnen worden op een aantal uitgangspunten die over het voetlicht gebracht moeten worden:
a. we moeten allemaal eten, en daarvoor is landbouw nodig.
b. landbouw heeft altijd milieu effecten omdat je op elk stukje grond waarop je landbouw bedrijft de biodiversiteit ter plekke vernietigt om tenminste grote schade aandoet.
c. Natuurlijk is er ook landbouw gebonden natuur (niet altijd aaibaar overigens) en die is soms nuttig voor de mens.
d. landbouw is toegepaste ecologie, waarbij je de natuur met passend geweld in een bepaald stadium houdt (akker, grasland etc)
e. Deel van dat geweld heet gewasbescherming, en een onderdeel daarvan is de gewasbescherming met biologische of chemische middelen, of met cultuurmaatregelen.
f. Al die middelen en methoden brengen schade toe omdat ze de natuur in het gewilde ontwikkelingsstadium houden: een akker met slechts een of enkele soorten die optimaal groeien en produceren.
g. Er is ecologisch geen principieel verschil tussen gangbare landbouw en de biologische, er zijn slechts kwantitatieve en graduele verschillen;
h.het maakt niet uit of een middel is toegelaten voor de reguliere landbouw of voor de biologische omdat er 1. grote variatie is binnen beide groepen wat betreft milieu- en toxische eigenschappen, en dat er een fors overgangsgebied is tussen beide groepen, en 2.de toepassing bepalend is voor het effect.
13-01-2014 13:12:21

Diederik Smilde

Ik heb wel eens een interview gezien op de televisie over haaien. Haaien worden door het grote publiek gezien als gevaarlijke dieren, omdat ze meestal pas in het nieuws komen als er iets vreselijks is gebeurd. De haai krijgt dan de schuld. Volgens de geinterviewde was het erg jammer dat men door die beeldvorming niet bereid is om haaien een eerlijke kans te geven. Haaien blijken juist een heel lief karakter te hebben. Ze zijn erg zorgzaam en nieuwsgierig. Ze blijken nog intelligenter te zijn dan dolfijnen.Kortom, de beeldvorming is onrechtvaardig en onbarmhartig voor de haai in het algemeen.

Ik denk dat die negatieve beeldvorming rond het spuiten van gif een vergelijkbare dynamiek heeft. Als je dat accepteert, kun je een zinloze discussie makkelijker vermijden. Met een beetje humor kun je er zelfs mee leren leven.En wees nou eerlijk: als chemische gewasbeschermers werden behandeld als bevrijders die het eeuwenoude juk van de plantenziekten eindelijk komen verbreken, dan zou ik ook mijn twijfels hebben, en wijzen op kwade kansen die gewoon blijven bestaan. Als je ergens veel van weet, zul je nooit op één lijn komen met het grote publiek.
13-01-2014 10:52:33

Johan Wander

Met name organisaties als Milieudefensie en Greenpeace zijn voor vele stedelingen sterk bepalend voor het imago van de land- en tuinbouw. Deze organisaties werken aan hun imago door het te hebben over vergif etc. Daarbij wordt niet beseft dat we zonder chemische gewasbeschermingsmiddelen naar mijn idee een voedselimportland i.p.v. een voedselexport land worden. Dat zou desastreus voor de Nederlandse economie. Vanuit de land- en tuinbouw werken aan een imagoverandering is vrijwel onmogelijk. Verandering van de beeldvorming zal alleen werken als milieuorganisaties daar aan meewerken. Daarbij ook laten zien dat er al heel veel verandert is en dat methoden als WingsSprayer bijdragen aan een vermindering van de milieubelasting.
13-01-2014 10:35:28

Webmaster

TIP!
Verdwijnt uw reactie steeds? Gebruik dan een andere browser of een nieuwe browserversie en stuur een mail naar webmaster@knpv.org.
10-01-2014 12:20:45

Terug

Inloggen
gebruikersnaam
wachtwoord
Wachtwoord vergeten?
 
Verenigingsblad
 

Het verenigingsblad van de
KNPV verschijnt zes maal
per jaar en omvat per
jaargang minimaal
250 pagina`s.

Lees meer

Powered by Allegro